نعمتت امتلا دهد ز نعیم

ابر را گر کف تو مایه دهد

بشکند پنجه چنار از سیم

معده آز را به وقت سال

جان بدخواه تو به روز اجل

عنف تو سرنگون کشد به جحیم

آب رفق تو شد شراب طهور