صدف به گوهر و نافه به مشک و نی به شکر

جهان چنان که به جانست زندگانی تن

به فر بخت تو دایم به شش نتیجه خوب

ز بهر جشن تو آبستن است شش مسکن

شجر به میوه و خارا به زر و خار به من

از آن سبب که چو اعداء و اولیاء تواند

به رنگ زر عیار و به عهد سرو چمن