از آن بیم کز کافریهای گردون

ز خونابه رخسارها چون گلستان

چنان روز بر ما سیه کرد بی تو

که کس مان ندیدی سپیدی دندان

نباید که کاری رود نابسامان

دعاگوی جان تو خلقی موحد

مددخواه جاه تو شهری مسلمان