نباید که کاری رود نابسامان

چنان روز بر ما سیه کرد بی تو

که کس مان ندیدی سپیدی دندان

از آن بیم کز کافریهای گردون

دعاگوی جان تو خلقی موحد

مددخواه جاه تو شهری مسلمان

کدامین سعادت بود بیشتر زین