راه قضا ببستی امر روان تو

گر لامکان روا بودی جای هیچ کس

از قدر و از مکان تو بودی مکان تو

ور بر قضا روان شودی امر هیچ کس

رازی که از زمانه نهان داشت آسمان

راند در این زمانه همی بر زبان تو

گر با زمانه کلک تو گوید که در زمین