رازی که از زمانه نهان داشت آسمان

از قدر و از مکان تو بودی مکان تو

ور بر قضا روان شودی امر هیچ کس

راه قضا ببستی امر روان تو

راند در این زمانه همی بر زبان تو

گر با زمانه کلک تو گوید که در زمین

منظور کیست حکم قضا گوید آن تو