به کام باز رسیدی به صدر مسند و گاه

سپاس ایزد کاندر ضمان دولت و جاه

چه داند آنکه ندیدست کاندرین مدت

چه نالهای حزین بود و حالهای تباه

ز فرقت تو دلی بود و صدهزاران درد