چه داند آنکه ندیدست کاندرین مدت

سپاس ایزد کاندر ضمان دولت و جاه

به کام باز رسیدی به صدر مسند و گاه

چه نالهای حزین بود و حالهای تباه

ز فرقت تو دلی بود و صدهزاران درد

ز غیبت تو دمی بود و صدهزاران آه