اگر ز حاتم طائی مثل زنند به وجود

تشبهیست به خوان تو شکل خرمن ماه

درازدستی جودت به غایتی برسید

که دست آز و زبان نیاز شد کوتاه

که نان چند بدادی به رسم بی گه و گاه

تویی که جان به خطر دادی از حمیت دین

زهی چو حاتم طائی غلام تو پنجاه