زین روی سخن کرد همی باید کوتاه

چون کرد طمع در ملکی ملکت و تختش

همدید ز بند آهن وهم دید ز تن چاه

بیگانه نکوخواه به از خویش بداندیش

ای چون پدر و جد، تو سپهدار و جهانگیر

وی چون پدر و جد، تو ولی دار و عدو کاه

چندان که عدو بود ببستی به یکی روز