بر آن دروغ تمامست این قصیده گواه

عتاب چون تویی اندر ازای طاعت من

حدیث حمله شیرست و حیله روباه

مرا اگر به خلاف تو متهم کردند

به خون زرق مرا پیرهن بیالودند

وگرنه پاکتر از گرگ یوسفم به گناه

همیشه تا که بسیطست خاک را میدان