همیشه تا که محیطست چرخ را خرگاه

به خون زرق مرا پیرهن بیالودند

وگرنه پاکتر از گرگ یوسفم به گناه

همیشه تا که بسیطست خاک را میدان

بسیط این به مراد تو باد در بد و نیک

محیط آن به رضای تو باد بی گه و گاه

نتایج قلمت فتنه بند و قلعه گشای