گفت ساکت شو و هشدار و به تعجیل براند

به شتابی که وداعم نه رهی کرد و نه راه

او برون برد به در مفرش و آورد ستور

محملی بست مرا کرد چو شاهی بر گاه

آنچنان کز ره و بی راه نبودم آگاه

منتی داشتم از وی که ندارد به مثل

اعمی از چشم و فقیر از زر و عنین از باه