که چو ماهست کنون گرد رکابت پنجاه

متنبه شدم و قصد عنانش کردم

بخت آنجا به من و پایه من کرد نگاه

گفت ما را به در شاه فراموش مکن

گفتم آخر نه همانا که من آن کس باشم

که به پاداش چنین سعی کنم باد افراه

کردمش خوشدل و پس پای درآوردم و راند