گفت ما را به در شاه فراموش مکن

ترک فرمان به همه روی گناهست گناه

متنبه شدم و قصد عنانش کردم

بخت آنجا به من و پایه من کرد نگاه

که چو ماهست کنون گرد رکابت پنجاه

گفتم آخر نه همانا که من آن کس باشم

که به پاداش چنین سعی کنم باد افراه