بخت بیدار ملک را ملکا دایم دار

جان از آن رجعت بر فور پر از واشوقاه

پای یالیت ز پس دست مناجات ز پیش

کای بهستی تو بر هرچه وجودست گواه

تا جهان هرگز ازین خواب نگردد آگاه