پیش مهدت چاوشان بیرون کنند

گرچه در اندیشه سازی بارگاه

ناوک عصمت بدوزد چشم روز

گر کند در سایه چترت نگاه

آفتاب و سایه را از شاهراه

بر امید آنکه از روی قبول

رفعت چتر تو یابد جرم ماه