پشتی شده در نیک و بد ابنای جهان را

از بوالعجبی فتنه عنان باز کشیده

بی آب رخ طالع مه پرور تو ماه

تا عهد تو چون ماهی بی آب طپیده

هر پشت که در صدر تو یک روز خمیده

دندان خزان کند بر آن شاخ که بر وی

یکبار نسیمی ز رضای تو وزیده