صبح را رای تو گر پرده کتمان بدرد

عقل داند که به جان زنده بود قالب حی

ملک را رای تو معمور چنان می دارد

که به تدبیر برون برد خرابی از می

نیز کس چهره خورشید نبیند بی خوی

نیل خواهد رخ خورشید مگر وقت زوال

قصر میمون ترا ناقص از آن گردد فی