آسمانیست که در جوف زمین دارد جای

گر به عینه نه بهشتی نه جهانی که جهان

عمر کاهست و تو برعکس جهان عمرفزای

نیلگون برکه عنبر گل بسد عرقت

جویبار تو گهر سنگ شده دریاوار

شاخسار تو صدف وار شده گوهر زای

برده رضوان ز بهشت از پی پیوندگری