نوبهار تو در این گنبد گیتی فرسای

شکن آب شمرهای ترا رقص هوا

سایه برگ درختان ترا فر همای

دست فرسوده خزان ناشده طوبی کردار

سایه قصر رفیع تو نپیموده تمام

به ذراع شب و روز انجم گیتی پیمای

گفته با جمله زوار صریر در تو