سایه قصر رفیع تو نپیموده تمام

سایه برگ درختان ترا فر همای

دست فرسوده خزان ناشده طوبی کردار

نوبهار تو در این گنبد گیتی فرسای

به ذراع شب و روز انجم گیتی پیمای

گفته با جمله زوار صریر در تو

مرحبا برمگذر خواجه فرود آی و درآی