به ذراع شب و روز انجم گیتی پیمای

دست فرسوده خزان ناشده طوبی کردار

نوبهار تو در این گنبد گیتی فرسای

سایه قصر رفیع تو نپیموده تمام

گفته با جمله زوار صریر در تو

مرحبا برمگذر خواجه فرود آی و درآی

هین که آمد به درت موکب میمون وزیر