مجلس خواجه دنیاست توقف نسزد

همچو نی باش میان بسته و چون سرو بپای

قمریی را ز پی بلبل خوش نغمه دوان

تا بیایند و بسازند بهم بربط و نای

خیز و تقصیر مکن عذر منه بیش مپای

خواجه کل جهان آنکه خدایش کردست

جاودان بر سر احرار جهان بارخدای