خواجه کل جهان آنکه خدایش کردست

تا بیایند و بسازند بهم بربط و نای

مجلس خواجه دنیاست توقف نسزد

خیز و تقصیر مکن عذر منه بیش مپای

جاودان بر سر احرار جهان بارخدای

آن فلک جاه ملک مرتبه کز بدو وجود

فلکش پای سپر شد ملکش دست گرای