آن فلک جاه ملک مرتبه کز بدو وجود

خیز و تقصیر مکن عذر منه بیش مپای

خواجه کل جهان آنکه خدایش کردست

جاودان بر سر احرار جهان بارخدای

فلکش پای سپر شد ملکش دست گرای

آنکه در خاصیت انصافش اگر خوض کند

سخن کاه نگوید ابدا کاه ربای