گشت بی فایده کم زن که نه بادی نه دخان

بنشین فارغ و دم درکش و زحمت مفزای

چمنی داری در طبع، درو خوش می گرد

گل معنی می چین سرو سخن می پیرای

بانگ بی فایده کم کن که نه نایی نه درای

شعر اگر گویی پس بار خدایت ممدوح

دامن این سخن پاک به هرکس مالای