کز میان آب روشن برفروزی آذری

جنتست آن عرصه گر بی وعده یابی جنتی

کوثرست آن باده گر مستی فزاید کوثری

ساغرش پر باده رنگین چنان آید به چشم

آتش سیال دیدستی در آب منجمد

گر ندیدستی بخواه از ساقیانش ساغری

هست مصر جامع هستی از آن خارج نیافت