گر ندیدستی بخواه از ساقیانش ساغری

ساغرش پر باده رنگین چنان آید به چشم

کز میان آب روشن برفروزی آذری

آتش سیال دیدستی در آب منجمد

هست مصر جامع هستی از آن خارج نیافت

روزگار از عرصه او یک عرض را جوهری

آسمان دیگر است از روی رتبت گوییا