تا بشوید روزگار از گرد هیجا خنجری

از پس گرد سپه برق سنان آبدار

همچنان باشد که اندر پرده شب اخگری

آسمان ابریق شریان را گشاید نایژه

هر کمان ابری بود بارنده پیکان ژاله وار

هر سنان برقی شود هر بارگیری صرصری

چون بجنبانی عنان صرصر که پیکرت