زان به هر ایما چو مه از هم بدرد مغفری

عقل با رمح تو فتوی می دهد اکنون که چوب

شاید ار ثعبان شود بی معجز پیغمبری

خنجرت سبابه پیغمبرست از خاصیت

با چنین اعجاز کاندر خنجر تو تعبیه است

بر سر خصم لعین چه مغفری چه معجری

بر زبان خنجرت روزی به طنازی برفت