تا نیاید گردش ایام را پیدا سری

تا صبا از سر جهان را هر بهاری بی دریغ

در کنار دایه گردون نهد چون دلبری

بی دریغت باد ملک اندر کنار خسروی

خصم چون پرگار سرگردان و رای صایبت

استوای کارهای ملک را چون مسطری

آسمان ملک را دایم تو بادی آفتاب