تا صبا از سر جهان را هر بهاری بی دریغ

آن چنان بی رحمتی نامهربانی کافری

هم توانستی گرم شاکر ترک زین داشتی

تا نبودی چون منش باری شکایت گستری

در کنار دایه گردون نهد چون دلبری

بی دریغت باد ملک اندر کنار خسروی

تا نیاید گردش ایام را پیدا سری