آنکه اندر کارگاه کن فکان ابداع او

در خم ابروی گردون دیدهای عبهری

بزم صنعش را زنیلوفر چو گردون عود سوخت

آفتاب و آب کرد این آتشی آن مجمری

بی اساس مایه ای از مایهای عنصری

داد یک عالم بهشتی روز ازرق پوش را

خوشترین رنگی منور بهترین شکلی گری