آنکه از مهری که بودی مصطفی را برکتف

یک شبان از ملک او بی تهمت مستنکری

آنکه نیل مادری بر چهره مریم کشید

حفظ او بی آنکه باطل شد جمال دختری

مهر کردست از پس عهدش در پیغمبری

آنکه از ایمای انگشتش دو گیسو بند کرد

از چه از یک آینه بر سقف چرخ چنبری