مهر کردست از پس عهدش در پیغمبری

آنکه نیل مادری بر چهره مریم کشید

حفظ او بی آنکه باطل شد جمال دختری

آنکه از مهری که بودی مصطفی را برکتف

آنکه از ایمای انگشتش دو گیسو بند کرد

از چه از یک آینه بر سقف چرخ چنبری

آنکه بر دعویش چون برهان قاطع خواستند