گرچه در دریا تواند کرد خربط گازری

این دقایق من چنان ورزم که از بی فرصتی

سکته گیرد این و آن گر بوفراس و بحتری

از عقاب و پوستینش گر نگوید به بود

چند رنجی کز قبولم تازه شاخی می دمد

هرکجا پنداری ای مسکین که بیخی می بری

رو که از یاجوج بهتان رخنه هرگز کی فتد