خاصه در سدی که تاییدش کند اسکندری

چند رنجی کز قبولم تازه شاخی می دمد

هرکجا پنداری ای مسکین که بیخی می بری

رو که از یاجوج بهتان رخنه هرگز کی فتد

یک حکایت بشنوی هم از زبان شهر خویش

تا در این اندیشه باری راه باطل نسپری

دی کسی در نقص من گفت او غریب شهر ماست