یک حکایت بشنوی هم از زبان شهر خویش

هرکجا پنداری ای مسکین که بیخی می بری

رو که از یاجوج بهتان رخنه هرگز کی فتد

خاصه در سدی که تاییدش کند اسکندری

تا در این اندیشه باری راه باطل نسپری

دی کسی در نقص من گفت او غریب شهر ماست

بلخ گفت اینهم کمال اوست چند ار منکری