سربنه، که هر ساعت صدتحکمست اینجا

گر حریف مایی تو، ما و کنج می خانه

ور زعشق می پرسی، عشق در خمست اینجا

چونکه بنده فرمانی، پیش حاکم مطلق

همچو دیو بگریزی،چون زمردت پرسم

گر تو مردمی،بالله،خود چه مردمست اینجا

هم بسوزدت روزی، گرچه نیک خامی تو