هم بسوزدت روزی، گرچه نیک خامی تو

سربنه، که هر ساعت صدتحکمست اینجا

همچو دیو بگریزی،چون زمردت پرسم

گر تو مردمی،بالله،خود چه مردمست اینجا

کین تنور چون پر شد سنگ هیزمست اینجا

اوحدی، ترا از چه نان نمی فروشد کس؟

گرنه نام بوبکری با تو در قمت اینجا