سینه سپر بوده ایم زخم بلا را

پیرهن ما قبا کند به نسیمش

برکند از ما دگر به مژده قبا را

مرهم این ریش کرد نیست، که عمری

دنیی و دین کرده ایم در سر کارش

گردن و سر می نهیم تیغ و قفا را

ای بت نامهربان، بیا و بیاموز