که بر دل بر ز دست این بی نوا را

من آن دوزخ دلم، یارب، که دیدم

به چشم خود بهشت آشکارا

نه مهرست این، که داغ دولتست این

ز یک نا گه چه گنج دولتست این؟

که در دست اوفتاد این بی نوا را

درین حالت که من روی تو دیدم