درین حالت که من روی تو دیدم

که بر دل بر ز دست این بی نوا را

ز یک نا گه چه گنج دولتست این؟

که در دست اوفتاد این بی نوا را

عنایت هاست با حالم خدا را

هم آه آتشینم کارگر بود

که شد نرم آن دل چون سنگ خارا