عنایت هاست با حالم خدا را

ز یک نا گه چه گنج دولتست این؟

که در دست اوفتاد این بی نوا را

درین حالت که من روی تو دیدم

هم آه آتشینم کارگر بود

که شد نرم آن دل چون سنگ خارا

مرا تشریف یک پرسیدنت به