که شد نرم آن دل چون سنگ خارا

درین حالت که من روی تو دیدم

عنایت هاست با حالم خدا را

هم آه آتشینم کارگر بود

مرا تشریف یک پرسیدنت به

ز تخت کیقباد و تاج دارا

بکش زود اوحدی را، پس جدا شو