مرا تشریف یک پرسیدنت به

عنایت هاست با حالم خدا را

هم آه آتشینم کارگر بود

که شد نرم آن دل چون سنگ خارا

ز تخت کیقباد و تاج دارا

بکش زود اوحدی را، پس جدا شو

که بی رویت نمی خواهد بقا را