هم آه آتشینم کارگر بود

که در دست اوفتاد این بی نوا را

درین حالت که من روی تو دیدم

عنایت هاست با حالم خدا را

که شد نرم آن دل چون سنگ خارا

مرا تشریف یک پرسیدنت به

ز تخت کیقباد و تاج دارا