تسخیر روی او به دعا می کند دلم

گر وصل آن نگار میسر شود مرا

از عمر باک نیست، که در سر شود مرا

تا آفتاب و ماه مسخر شود مرا

روزی که کاسه سرم از خاک پر کنند

از بوی او دماغ معطر شود مرا