روزی که کاسه سرم از خاک پر کنند

از عمر باک نیست، که در سر شود مرا

تسخیر روی او به دعا می کند دلم

تا آفتاب و ماه مسخر شود مرا

از بوی او دماغ معطر شود مرا

آن نور هر دودیده اگر می دهد رضا

بگذار تا دودیده به خون تر شود مرا